Διατροφική Επιλεκτικότητα
Τα περισσότερα παιδιά θα αναφέρουν κάποια ή κάποιες τροφές που δεν τους αρέσουν και δεν θέλουν να φάνε σε κάποιο στάδιο της παιδικής ηλικίας. Κάποια παιδιά, όμως, μπορεί να έχουν ένα πολύ περιορισμένο διαιτολόγιο, το οποίο συχνά μπορεί να αποτελείται από 3-4 τροφές. Άλλα, μπορεί να καταναλώνουν μόνο τροφές του ίδιου χρώματος ή της ίδιας διατροφικής ομάδας και να αποφεύγουν εντελώς άλλες, π.χ. φρούτα ή λαχανικά. Όταν το διαιτολόγιο ενός παιδιού περιορίζεται σε βαθμό που να επηρεάζεται η ανάπτυξη, η υγεία και η καθημερινότητα του παιδιού, χρειάζεται κάποια παρέμβαση από εξειδικευμένο επαγγελματία.
Οι αιτίες της τροφικής επιλεκτικότητας είναι πολλές. Συχνά εμφανίζεται σε παιδιά με κάποιες αναπτυξιακές διαταραχές, όπως π.χ. η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, αλλά μπορεί να εμφανίζεται και μεμονωμένα. Κάποιες φορές η υπερβολική τροφική επιλεκτικότητα μπορεί να υποκρύπτει κάποια άλλη διαταραχή της σίτισης, όπως την Παιδιατρική Διαταραχή Σίτισης (Pediatric Feeding Disorder – PFD) ή την Αποφευκτική/Περιοριστική Διαταραχή Πρόσληψης Τροφής (Avoidant/Restrictive Food Intake Disorder -–ARFID). Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται αξιολόγηση από μία ομάδα εξειδικευμένων επαγγελματιών, η οποία συνήθως απαρτίζεται από λογοπαθολόγο, ψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο, διαιτολόγο και παιδίατρο.
Η επιλεκτικότητα στη διατροφή μπορεί να σχετίζεται με αισθητηριακές δυσκολίες, δυσκολίες στοματοκινητικού συντονισμού, αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες, το ιατρικό ιστορικό ή αρνητικές εμπειρίες γύρω από το φαγητό. Δεν πρόκειται απλώς για «ιδιοτροπία στο φαγητό» όταν οι περιορισμένες διατροφικές επιλογές επηρεάζουν τη θρέψη, την ανάπτυξη, την κοινωνική συμμετοχή ή την καθημερινότητα της οικογένειας.
Ποιες είναι οι ενδείξεις διατροφικής επιλεκτικότητας;
Ενδείξεις επιλεκτικότητας στη διατροφή μπορεί να είναι:
‣ Η κατανάλωση πολύ περιορισμένης ποικιλίας τροφών
‣ Έντονες αντιδράσεις σε συγκεκριμένες υφές ή μυρωδιές
‣ Δυσκολία στην αποδοχή νέων τροφών
‣ Αντανακλαστικός πνιγμός, βήχας ή δυσφορία κατά τη διάρκεια του γεύματος
‣ Προτίμηση σε συγκεκριμένες μάρκες, χρώματα ή τρόπους παρουσίασης του φαγητού
‣ Άγχος ή ένταση κατά την ώρα του φαγητού
‣ Μεγάλη διάρκεια γευμάτων ή άρνηση συμμετοχής στο τραπέζι
Πώς γίνεται η αξιολόγηση και η διάγνωση;
Ο λογοπαθολόγος αξιολογεί τις δεξιότητες σίτισης και κατάποσης, τη στοματοκινητική ανάπτυξη, τις αισθητηριακές αντιδράσεις και τις συμπεριφορές γύρω από το γεύμα, ώστε να κατανοήσει καλύτερα τις ανάγκες κάθε παιδιού. Η θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει στη δημιουργία θετικών εμπειριών γύρω από το φαγητό, στη σταδιακή διεύρυνση των διατροφικών επιλογών και στην υποστήριξη της ασφαλούς και ευχάριστης συμμετοχής του παιδιού στα οικογενειακά γεύματα.
Κάθε παιδί αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό. Με την κατάλληλη καθοδήγηση και μια υποστηρικτική προσέγγιση, τα παιδιά μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη άνεση με το φαγητό και να αναπτύξουν πιο υγιείς διατροφικές συνήθειες με την πάροδο του χρόνου.
Στο κέντρο μας υπάρχει η κατάλληλη ομάδα για την αξιολόγηση των διαταραχών σίτισης και την κατάλληλη θεραπεία αυτών. Εάν σας προβληματίζει κάτι στη σίτιση του παιδιού σας, μη διστάσετε να ζητήσετε τη γνώμη μας.